ordnes

|  |


rr


Beleven met heel je lichaam

Door Rensje Plantinga


Toen ik als elfjarige het slachtoffer werd van een auto-ongeval moest ik na een langdurig verblijf in het ziekenhuis weer allerhande vaardigheden opnieuw leren. Lezen, rekenen en ook veel van de boekenkennis was verdwenen. Ook emotioneel gezien was er natuurlijk van alles ontwricht. Na drie dagen van diepe bewusteloosheid moest ik in alle aspecten de wereld en alles daarin opnieuw leren kennen.

Mijn 'eigen' plek in de wereld was niet meer zo vanzelfsprekend. Het opnieuw aanleren van alle vaardigheden verliep niet gemakkelijk waardoor ik me vaak terugtrok in een troostende en zintuiglijke wereld: de wereld van poppen en fantasie. Door mijn zware hersenschudding kon ik niet veel prikkels tegelijk aan; alles moest gedoseerd. In mijn eigen donkere kamertje was spelen met licht en poppen en het luisteren naar harmonieuze muziek één van mijn favoriete bezigheden. Buiten spelen, kliederen met klei, werken met papier-maché, lekker in bad; heerlijk, gekoesterd en rustgevend.

verder > >

De kracht er achter Rensje Plantinga en Rik Holwerda zijn
de drijvende krachten achter
Belevingscentrum De Ronzebons.
Ruim dertig jaar combineren zij hun creativiteit in bedrijf en relatie vanuit hun eigen achtergrond.
Rik komt uit de techniek, werktuigbouw terwijl Rensje werkte als onderwijzeres en in de zorg. Rik tekent en schildert met acryl op doek. Rensje speelt met de poppen. Nu werken volledig samen in de theaterproducties voor mensen met en zonder beperking. Hieronder leest u hun persoonlijke verhaal.


Keuzes maken

Door Rik Holwerda


Als je 16 of 17 jaar bent denk je al veel te weten van de wereld en van je zelf. Je maakt keuzes voor je toekomst. In mijn geval koos ik voor de techniek in plaats van creativiteit en kunst. Ik werd technisch tekenaar en tekende creatief in mijn vrije tijd. Geen slechte keuze, maar eerder een omweg om toch te leren dat hier niet echt mijn passie ligt.
Door allerlei tijdelijke banen en het opstarten van mijn eigen bedrijf ben ik toch gaan beseffen dat dit niets is voor mij. Want in de techniek ontbreekt het toch aan creativiteit.

In 2005 werd mijn moeder ernstig ziek. Toen ze eindelijk bekend maakte wat haar precies mankeerde zat de kanker die in haar been begonnen was al door haar hele lichaam. Er was eigenlijk geen behandeling meer mogelijk en herstel zat er niet meer in.
Mijn vader heeft al die tijd in een roes geleefd. Toen moeder Dineke in april van dat jaar overleed was dit voor mijn vader een hele schok. Hij raakte volledig in paniek. Wie moest hem nu helpen de structuur van de dag vast te houden?

verder > >